Przy obróbce 100m³ drzewa pozyskanego z gospodarki leśnej otrzymujemy do 60% odpadów w skład, których wchodzą:

• 10m³ kory,
  
• 15m³ drobnicy gałęziowej,
  
• 20m³ odpadów kawałkowych,
  
• 19m³ trocin i zrębów.
  

Do wytworzenia energii z biomasy drzewnej można wykorzystać również drewno pozyskiwane z odnowienia, czystki sadów, zieleni miejskiej oraz recyklingu materiałów drewnopochodnych.

Podział odpadów drewnianych:

- drewno opałowe – pnie , gałęzie, korzenie, odpady z produkcji przycinanych na wymiar półwyrobów –o wielkościach rzędu 15-35cm i wilgotności uzależnionej od rodzaju surowca, miejsca i czasu składowania (zazwyczaj 15-60%). Wartość opałowa mieszcząca się w zakresie 11-22 MJ/kg. Zawartość popiołu stanowi mniej niż 2% suchej masy.

Fot. 1. Drewno opałowe

- zrębki – rozdrobnione o nieregularnych kształtach drewno o długości od 5 do 50 mm. Najczęściej otrzymuje się podczas pierwszego trzebienia drzewostanów, wierzchołków oraz innych pozostałościach po wyrębach. W tartakach są produktem obrabiania kłód. Ich wilgotność również uzależniona jest od gatunku drzewa Wartość opałowa jest mniejsza i wynosi 6-16 MJ/kg. Zawartość popiołu, zwiększana ewentualnymi dodatkowymi zanieczyszczeniami (takimi jak: ziemia, piach itd) wynosi zazwyczaj do 3% suchej masy.

- kora – zewnętrzna warstwa drzewa, pod względem energetycznym to bardzo wartościowy odpad przemysłu drzewnego. Wartość opałowa 18,5-20MJ/kg, wilgotność 55-65%, popiół stanowi 1-3% suchej masy i ma tendencje do żużlowania.

- trociny – produkt uboczny przemysłu drzewnego z bardzo zróżnicowaną wilgotnością uzależnioną od obrabianego materiału. Podczas spalania wiór bardzo suchych (5-15%) posiadających niewielką ilość zanieczyszczeń powstaje popiół w ilości mniejszej niż 0,5%.

Wartość energetyczna zależy głównie od wilgotności i gęstości. Elementem charakterystycznym dla paliw drewnopochodnych jest wysoki stopień zawartości składników lotnych. Około 80% suchej masy odparowuje podczas ogrzewania (suchej destylacji), a tylko 20% zbudowanych jest z nielotnych związków węgla , które ulegają spaleniu na ruszcie. Dla wydajnego spalania paliw drzewnych konieczne jest zastosowanie odpowiednich technik i kotłów.

Rys.1. Zależność wartości energetycznej od wilgotności drewna

Najlepszym terminem na wycinkę drzew są miesiące zimowe (styczeń, luty). Zrębkowanie powinno odbywać się w okresie jesiennym. Dzięki sezonowaniu drewna następuje spadek wilgotności a co za tym idzie zwiększenie wartości opałowej. Ścinanie odbywa się piłami łańcuchowymi lub urządzeń ze specjalną głowicą piłującą. Rozdrabnianie następuje w rębakach. Odpowiednie składowanie powinno zabezpieczyć rozdrobniony materiał przed absorbowaniem wilgoci. Sterty powinny znajdować się w pobliży przejezdnych cały rok dróg. Ziemia pod stosem powinna być równa, pozbawiona pniaków i innych elementów utrudniających załadunek.