 |
Maszyny do rozdrabniania biomasy
Maszyny do rozdrabniania biomasy powstały w wyniku poszukiwania odpowiedzi na problem zagospodarowania ogromnej ilości drewna odpadowego, które nie miało znaczenia przemysłowego ani energetycznego. Główną ideą przyświecającą tym maszyną jest redukcja objętości odpadów. Konstrukcja maszyn została zapożyczona z rolnictwa, od dawna znanych w gospodarstwach rolnych sieczkarni i rozdrabniaczy. Z czasem ich budowa ulegała znacznym modyfikacją. Dziś mamy do czynienia z bardzo złożonymi konstrukcjami, integrującymi w sobie napędy mechaniczne, hydrauliczne, elektronikę itd.
|
Podział maszyn do rozdrabniania biomasy
Rys. 1. Podział maszyn do rozdrabniania biomasy
Według budowy konstrukcji roboczej urządzenia można podzielić na:
Tarczowe
|
Bębnowe |
Rys. 2. Zespol rozdrabniajacy tarczowy
|
Rys. 3. Zespol rozdrabniajacy bębnowy
|
1- tarcza nożowa,
2- nóż,
3- wałki podające materiał,
4- materiał rozdrabniany,
5- zrębki,
6- kowadełko.
|
1- bęben nożowy,
2- nóż,
3- wałki podające materiał,
4- materiał rozdrabniany,
5- zrębki,
6- kowadełko.
|
Rębaki tarczowe zbudowane są z ciężkich obracających się tarcz, z prostokątnymi otworami umieszczonymi promieniście na każdym nożu. Podczas obracania tarcza z nożami mija kowadło, którym jest stały blok stalowy, umieszczony w małej odległości. Wielkość zrębów może być kontrolowana poprzez zmianę ustawień kowadła względem noży. Rębarka taka produkuje jednakowej jakości zrębki drzewne i zużywa znacznie mniej energii niż podobnej jakości rębarka bębnowa. |
Rębarka bębnowa składa się z bębna obrotowego, w którym znajdują się 2-4 długie otwory wyposażone w noże. Wielkość zrębów kontrolowana jest na podobnej zasadzie jak w rębakach tarczowych, czyli odległością noży od kowadła. Otrzymane zrębki charakteryzują się wielkością od 10 do 50 mm. Rębarka bębnowa tnie całą długością noży dzięki czemu jest bardziej odporna na piach i inne zanieczyszczenia. |
Produktem końcowym rębarek są zrębki. Są to małe kawałki w miarę o regularnych kształtach, odcięte od rodzimego materiału. Powstające w ten sposób zrębki charakteryzują się tymi samymi właściwościami co materiał rodzimy. Ze względu na niedostateczne rozdrobnienie nie nadają się zbytnio do brykietowania. Wydajność brykieciarek jest wówczas mniejsza. Do wytwarzania brykietu nadaje się idealnie produkt końcowy z rozdrabniarek. Są to małe kawałki o różnym kształcie, bardzo dużej powierzchni właściwej, oraz małym ciężarze objętościowym. Istotną cechą rozdrabniania jest dynamiczny proces rozrywania, cięcia oraz miażdżenia rozdrobnionego materiału poprzez wirujące z dużą prędkością elementy zespołu roboczego.
Galeria
Fot. 1. Rębarka zawieszana na podnośniku narzędzi
ciągnika rolniczego i napędzana wałkiem odbioru mocy
|
Fot. 2. Rębarka gdzie elementem roboczym
jest obwodowo naostrzony stożkowy ślimak |
Fot. 3. Rębarka bębnowa przystosowana do holowania
przez samochód |
Fot. 4. Bęben nożowy
|
Fot. 5. Wałek podający i zgniatający materiał |
Fot. 6. Bęben nożowy
|
Fot. 7. Rębak poziomy |
Fot. 8. Gardziel rębaka
|
Fot. 9. Rębak jednowałowy |
Fot. 10. Sito umiejscowione pod rotorem przez,
które wydobywa się rozdrobniony materiał
|
Fot. 11. Rębarka zawieszana na podnośniku narzędzi
ciągnika rolniczego i napędzana wałkiem odbioru mocy
|
Fot. 12. Rębak spalinowy
|
Fot. 13. Widoczne kable sterujące prędkością wsadu |
Fot. 14. Rębak spalinowy
|
Filmy
Filmy przedstawiające pracę rębaków (pobierane bezpośrednio ze strony producenta):
Rębak Murena [2,7 MB]
Źródła:
- Biopaliwa - Piotr Gradziuk, Anna Grzybek, Krzysztof Kowalczyk, Bogdan Kościk
- Przegląd komunalny 4.2006
|
